شيخ حسين انصاريان
321
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى)
[ « 1 » اللَّهُمَّ إِنِّى أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَيَجَانِ الْحِرْصِ وَ سَوْرَةِ الْغَضَبِ وَ غَلَبَةِ الْحَسَدِ وَ ضَعْفِ الصَّبْرِ وَ قِلَّةِ الْقَنَاعَةِ وَ شَكَاسَةِ الْخُلْقِ وَ إِلْحَاحِ الشَّهْوَةِ وَ مَلَكَةِ الْحَمِيَّةِ ] خدايا ! به تو پناه مىآوريم ، از توفان حرص و تندى و شدّت خشم ، و چيرگى حسد و ناتوانى صبر ، و كمى قناعت و ناسازگارى اخلاق ، و پافشارى و سماجت شهوت و صفت تعصّب . حضرت سجّاد عليه السلام در اين دعا به چهل و چهار مسأله كه هر يك علّتى است براى هلاكت و نابودى انسان اشاره فرموده است : 1 - هيجان حرص 2 - / غضب 3 - حسد 4 - كم صبرى 5 - قناعت 6 - سوءخلق 7 - افراط در شهوت 8 - تعصّب بى جا 9 - پيروى از هوا 10 - مخالفت با هدايت 11 - خواب غفلت 12 - مشقّتهاى بىجا 13 - گزينش حق بر باطل 14 - مداومت بر گناه 15 - كوچك شمردن گناه 16 - سختى و سنگينى در برابر طاعت 17 - فخر فروشى ثروتمندان 18 - خوار شمردن تهيدستان 19 - بدرفتارى با زيردستان 20 - ناسپاسى در برابر خوبى ديگران 21 - يارى ستمگران 22 - خواركردن ستمديدگان 23 - طلب ناحق 24 - از روى نادانى سخن گفتن 25 - غشّ و خدعه 26 - عُجب در عمل 27 - آرزوى دراز 28 - بدى باطن 29 - كوچك شمردن گناه صغيره 30 - تسلّط شيطان 31 - سختىهاى روزگار 32 - ستمگرى پادشاه 33 - اسراف 34 - نيافتن روزى 35 - شماتت دشمنان 36 - نياز به مثل خود 37 - زندگى در سختى 38 - مرگ